ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
KİMYASI BOZUK HAYAT
Ölü doğmuştu sabaha güneş
O gün ne yapılması gerekiyorsa hepsini yapmıştı
Kan kusup kızılcık şerbeti içmişti
Her bir ah çekiş ömür yarısıydı
Sahipsizdi gün sahipsizdi gece
Sessizlik bıçak yarası kadar ağırdı
An aylar yıllarla yarışıyordu
Su kaynatıyordu nefesi
Yapılan hiçbir şeye yaranılmayan
Gücünden fazlasına güçlenen
Karşılıklı anlamsız itişip kakışmalar
Körkütük zalimdi sözler
Dinmeyen öfkeler nöbetteydi
Korku duvarları mı aşılmıştı
Kimdi neydi bu çıkmaza sürükleyen
Dokunsan kırılıp dağılacaktı
Rüzgârda sallanan bayrak gibi titriyor
Yörüngesini kaybetmiş koşuyordu
Sabır taşları çatlarken reva mıydı
Kimyası bozuk hayat
Cemal Karsavran
