banner
DÜŞTÜ

Kökünden kurudu renk renk çiçekler Cennet tohumu çorağa düştü Yerin yanağı kızardı utancından Güneş kor ateşten dumana düştü Kalemler yüz çevirdi kara yazıya Bir katran tanesi şekere düştü Gelinlik yapıldı kir yumağından Cihana destan olan riyaya düştü Sızladı serçenin hisli ciğeri Katilin gönlüne gözyaşı düştü Pinti kötülüğü bölüştü hesabından Güzeller gamzeden çukura düştü Yağmur sığındı ..
Read More…

banner
DUYGU DURUM

Ne zaman geçecek bu ruh halim? Yok, ardımda cin var mı? Yok, çiçekler mezarlıkta açar mı? Dolap beygiri gibi aklımda dönüp duran düşünceler. Selim abimi feci şekilde kaybettim. Onu kaybettikten sonra mı hastalandım? Yoksa ben hastalandıktan sonra mı Selim abimi kaybettim. Bilmiyorum! Her iki türlü de ben şu an hastayım. Bunun çok farkındayım. Sanki içimde ..
Read More…

banner
AĞLIYORUM, BİR ŞEY OLDU

Onlar ne bilir ya? Kim şu onlar hem? Bak güzel anneciğim, hayatımızı şu kuruntularla, yersiz kasvetlerle mahvetme. Yüzüstü yatamıyorum. Hayallerim ciğerime batıyor. Hissediyorum. Yolunda olmayan bir şeyler var. Ama elimden bir şey gelmiyor. Hâlâ aynıyım. Bak güzel anneciğim. Şuradan bak ama. Saçlarım döküldü, belli olur oradan bakarsan. Çirkinliğime çirkinlikler kattım. Şu duvarın köşesinden bak en ..
Read More…

banner
B NOKTASINDAN BAŞLAYAN YOLCULUK SONRASI

Hatırlatmak istedim sadece Bir akşama boğulmaya gidiyor herkes Kendi derinliğinde başkasının izi Kavgayla soğuyan bir bıçak Kesiyor nefesten nefesi Cümlenin içinde yarım kalan çaba Bitiriyor çocukluk coşkusunu bile Çehresiz bir bulut gibi çökmüş akşam Kuşların gümüş kanatlarına Suskunluğun gölgesinde yitip gitmiş Bir baharın rahminde saklanıyor Kışları törpüleyen hayal Günlerin bir ah’tan başka dili yok Kekre ..
Read More…

banner
ALİK ALİOĞLU (1988- )

Alik Alioğlu 1988 yılında Gürcistan’da doğdu. 1990’dan Bakü’de yaşıyor. 2009 yılında Gençler ve Spor Bakanlığı Yılın Genci ödülünü aldı. 2010 yılında Cumhurbaşkanı burslusu oldu. 2011 yılında Gürcistan Yazarlar Birliği Vaja Pşavela Uluslararası Şiir Ödülünü, 2012 yılında Şahmar Ekberzade Edebiyat Ödülünü aldı. Vektor Yayınevince Kamakura adlı ilk şiir ve denemeler, 2016 yılındaysa Azerbaycan Yaratıcılık Vakfı Güneş ..
Read More…

banner
HİÇBİR YER

Hayat diye algılanan savaşa ilk katılanlardan olmak için, yaşamı soyluca ezberledik. Artık nerede duracağımızı bilemiyoruz. Hangi mekânın içinde? Hangi gökyüzünün altında? Hangi düzenin yanında? Hangi kargaşanın kaosunda? Bilemiyoruz! Soruları çoğaltmak mümkün. Fakat tüm soruların aynı gerçeği yansıttığı bir hakikat. Kim olduğumuzu bilmediğimiz müddetçe sorular etrafında dönüp dolaşmak kaçınılmaz oluyor. Zaten kim olduğumuzu bilseydik, durmamız gereken ..
Read More…

banner
TEYELSİZ HAYAT

Bir huzursuzluk çağrıştıran zilin sesiyle irkildi Refika. Kalktı, birbiriyle yarış halinde olan zonklayan başının ve sızlayan dizinin izin verdiği ölçüde kapıya seğirtti. Belki dedi bakkalın çırağıdır siparişleri getiren ya da bir komşudur içindeki kasveti götüren. Açtı kapıyı kimse yok. Belli ki yine kapıyı çalıp kaçan arka sokağın yaramaz çocuklarıydı, kendiyle değil tüm hayatıyla alay eden. ..
Read More…

banner
DOKTOR BOZKIRIN ŞİFACI KANATLARI

Uzunca bir süredir doktora gitmem gerektiğini bilmeme rağmen bunu erteleyip dursam da ruh hâlim o gün kendimin de anlayamadığı ani bir ivecenlikle dışarı attı beni resmen. Eşimi beklemeye bile tahammülüm kalmamıştı düşünün, o derece! Son zamanlarda kimseyi dinlemeden – özellikle de en yakınımdakileri- bir şeyler yapma telaşı baş gösterdi. Bunun bir meydan okuma olduğunu da ..
Read More…

banner
NAÇAR

İşinden edilmişti, yani birdenbire atılmıştı. Sabah telaşesi içinde bina içine giremeden, çaresiz bir şekilde gerisin geri evine dönmüştü. Kapı zilini nasıl çalacağını, bu sıkıntıyı ailesine nasıl izah edeceğini bilemiyordu. Kapkara, zifiri bir gün yaşamıştı. Sadece eline kuru bir evrak vererek, dış kapının yolunu göstermişlerdi. Nasıl da kolay olmuştu bu iş, yüreğini kapı dışarı edenler açısından. ..
Read More…

banner
BU NE SEVGİ

Oğul; “Bir düğüne gideriz, bir eğlenceye gideriz; herkes oynayanları seyreder, annem beni,” diye dert yandı bir gün çevresindekilere. Sonra da annesinin her işini bırakıp onu seyre dalmasını taklit etti. Meramı yoğun sevgiyi eleştirmekti. Yine de herkesten çok annesi güldü kendi haline… “Sevmekten kim usanır?” diyor bir şarkı sözümüz. Sevmekten us/l/anmadığımızın örnekleri ömür serüvenlerimizde sayamayacağımız kadar ..
Read More…