ARGÜMAN

başlayacak her şey boşlukta paramparça

ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire

yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine

o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan

susayan tenimdeki yaralar için yaşıyorum belki

ve çocukluğunu atlaslarda arayan bir gün cumartesi anneleri

beyaza renk diyorum onlar kırmızıya evlerin kederi

ölümü çözmek istiyorum bir baş ağrısı veya

eksikliği yurtsuzluğunun göçebe olarak o utanç

savaşın eşiğine gelenlerin arasında bir şair

zihin bulanıklığında en temiz argüman yine şiir

veya çoklu kişilik bozukluğu nedir tedavisi

beni göğsüne leke çıkmazı sokakta bir köpek

korkunun refleksle ve sırtıma akıyor ter boncuğu

ışığa yürüyorum, oraya uzakta bir sessizliğe

Yunus Karakoyun