TANRI’NIN ZARİF İRONİSİ KÖR KÜTÜPHANECİ JORGE LUIS BORGES Uzun yıllar Buenos Aires’in bir banliyösünde; sokakları serüvenler vaat eden, görkemli günbatımına doyum olmayan bir banliyöde...
HİÇBİR ŞEY NE EKSİK NE FAZLA
İçinde bulunduğum zaman bir başka zaman
Geriye doğru gidiyor aynaların yüzünde
Tuhaf, lakin çok da iyi benim için
Çünkü onu eski hâliyle görebiliyorum
Hiç fotoğrafım yok beraber çekildiğimiz
Gözlerimi kapatınca zihnimde geçmişi
Yüzü güneşe benziyordu
Ben değil fizik kuralları söylüyor bunu
Hiç âşık olmamıştım ondan önce
Kim bilir hangi gündü masumiyet yıllarının
Çiçek açmış erik ağaçlarının divanında öleceğim galiba demiştim
İlk gördüğümde, aşk parlayan bir yıldızdı
Dün zihnimdeki her ses birer kelime oldu
Zarfa koyup ona gönderdim
Bir serçe gözlerini açtı, başka bir serçe öptü beni
Penceremden içeri giriverdi baharın rüzgârı
Hasan Çelikkol
