ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
Birinin gözleri öbürüne fitil olunca
Biriler çakarken çakmağı diğeri meydanlarda ıslanır
Öylesine kolaydır aslında
Birikip nara atmak yıldızlardan sarkarken
Sen gelinciğin gözüne sürmesin ifil ifil
Yanarken narçiçeğinde özlemin
Başına sulusepken mi yağar sanıyorsun çevreni dolanan siste
Canına ot tıkamak değildir uyluğuna inen şaplak
Ya tersinden sürecek mevsimlerin gidişi
Gölgeni izleyeceksin yıl boyu ayın karanlığında
Ya toprak buluta kırağı verecek
Titreyeceksin elma kabuğu konutunda
Şaban Şimşek
