SAHAF Şairini arayan bir şiirle karşılaştım, tozlu raflarda unutulmuş bir kitabın sayfalarını karıştırırken. Altında hiç kimsenin adının yazılı olmadığı şiirlerle dolu, kalın, mavi, bez...
Önümdeki perdeyi kaldırdılar gözüm gönlüm açıldı. Dışarıda ayaz, kar, kış, kıyamet; içeride bahar vardı ilkin. Derken camı da kaldırıverdiler aramızdan. İçeride kavga, kıyamet, prangalar; dışarıda huzurlu, sakin bir cennet vardı lakin.
Elmas Tunç
*Kısaöykü
