YALNIZLIKTAN

Aşk ikliminde emperyalisttir kalp

Kendini sömürür acımaksızın

Rüyalarının tiryakisidir uykularım

Uyumak için

Bekleyemem gecenin namusunu yitirişini

Kızar ve konuşmaz benimle gecenin incileri

Gündüzleri aklımda geceye taşıdığımdan yakınır

Denize ve martıya hasretken

Denizin ortasında denizi

Martılar kalabalığında martıları özletir

Kalmaksızın git

Gelmeksizin kal

Nasılını boş ver mühim değil

Fark eder mi şehrim desem

Yalnızlıktan bu renkler bu kalabalığım yalnızlıktan.

Turgut Yongacı