TANRI’NIN ZARİF İRONİSİ KÖR KÜTÜPHANECİ JORGE LUIS BORGES Uzun yıllar Buenos Aires’in bir banliyösünde; sokakları serüvenler vaat eden, görkemli günbatımına doyum olmayan bir banliyöde...
NOKTA
yüzün başka bir ülkenin rüzgârı
uğrak yerinden kanıyor yaramız
sensiz bir damla düşmez yere
aynı tekneden geçirdik
ekmek yaptığımız hamuru
sabah olunca doğrulur gider
astarı yansıtan günün ilk ışıkları
içime vurur kör kuyulara dökülen sular
gölgemizden biçeriz yoncaların acısını
isimlere geçer evlerin tapusu
kilitsiz defteriniz sözcükleri saçılır yere
yemenisi kaymış bir yana
içinde büyütme gecelerini
sal gitsin göklerin içine umutlarını
birbirine dokundukça parlasın
gözlerin yağmuru
rahvan atın terkide gitti yazımız
son çıkışımız bu bizim
odağından hiç ayrılmıyor
cümlesine hükmeden nokta
gözüne kaçan kum tanesi
kıyı sularına kurmuş salıncağını
uçuk kelebekler tozu yaprakların üstü
değirmeden kalma çağıltılı renklerimiz
damla damla kalmış uğur böcekleri
uzaktan yakından daha sevimli
hepsi birer kırmızı nokta
Mehmet Rayman
