YILIN ALTIN YAZARI Heyecanla koliyi açtı. İçi içine sığmıyordu. Yazdığı ilk kitap şimdi ellerinin arasındaydı. Uzun uzun kapağa baktı, parmaklarıyla kapağını okşadı. Kitabın kapağında...
Ğ SİZ EVLER
yağmur alır ğ siz evler
sana dokunamaz eldiven
gelemez ayakkabıların
kırk dört numarası
halbuki ellerini hiç bırakmadım
karşıdan karşıya geçerken
kuşlar bilmez yerçekimini
düş düşmez düşlerimden
toprağa baktım yol yok
ölçüp tartıp gölgeni
gökyüzü bitimlerinden
münasip olur mu sana gelsem
yağmur alır ğ siz evler
bizi mutfağa toplar mı
akşam yemeğinin kokusu
duyuyorum kaşık çatal seslerini
şen gülüşler masanın üstünden
“ekmeği dilimle tuzu ver”
ayşe kadın fasulyeyi
sıyırsam olur mu tabağın dibinden
başkası yapamaz daha güzelini
içi boş kıyafetleri sallanıyor
çamaşır iplerinden
yağmur alır ğ siz evler
kurumaz hiç
hiç kurumaz ki güneşten
yağmur alır ğ siz evler
sudan yazılmıştır hüznü
damlaların birikintisinden
göğsünde kırmızı kurdelesi
bir çocuk okumayı söker
de-niz a-na-sı-nı a-rar
de-niz yok
hiç de-niz yok ki za-ten
Gökhan Oskay
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DERİN SULARIN YABANCILARI Tasmanya Denizi’nin hırçın, lacivert suları, dalgaların tepesinde biriken beyaz köpükleri devasa birer çelenk gibi savuruyordu. Melbourne Limanı’nın kömür kokulu, sisli silüeti...
SERÇE BAŞI Bağın sonunda, ağaçların yan yana dizildiği yerde, ağaçların ucu sallanıyor, rüzgâr esiyordu. Rüzgâr soğuktu… Adil dikenli tellere bastı, teller esnedi. Geçtiler. Gidip...