ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
GÜN YÜZÜ GÖRMESİNLER DİYE YALVARDIM TANRI’YA
Sonu olmayan masallar gördüm o yerde
İkiye bölündü dünyam, herkes sus pus
Meğer çoktan ana rahmine düşmüş yalanlar
Küçük, kayıp bir beden çıkınca anladık ölüm çukurundan
Siyah bir bant çektim gözlerime, çok acı
Gördüklerim dayanılmaz
Meğer o yasaklı yerde akla gelmeyen günahlar
Döl vermiş de haberimiz yok
Ant olsun
Düşlerin arasında boğulsun buna sebep olanlar
Kızıla boyansın o köy, o mahalle, o ev
Unutulmasın ki kefaretini hiç kimse ödeyemez bu cinayetin
Hasan Çelikkol
