TANRI’NIN ZARİF İRONİSİ KÖR KÜTÜPHANECİ JORGE LUIS BORGES Uzun yıllar Buenos Aires’in bir banliyösünde; sokakları serüvenler vaat eden, görkemli günbatımına doyum olmayan bir banliyöde...
ACILARIN SONU YOK MU?
Gezip durdum kentin sokaklarını,
Yüzüne baktığım yok yalnızlığımın!..
Yetim bir çocuğun saçlarını okşadım,
Cennetin kokusu geldi burnuma…
Üstüme gelme hayat, gelme üstüme
Durmadan kapımı çalıyor ecel!..
Hiçbir şey neden yolunda gitmiyor anne?
Çoktan tadı kaçtı, tarihi geçmiş hayatın!..
Bitmiş bir aşk gibiyim baba, bitkinim
De bana: acıların bir sonu yok mu?..
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
ÖMÜR SU MİSALİ I Sıradan bir akşam… Sen dördüncü evladın ile akşam yemeğini yedikten, oradan buradan konuştuktan sonra; bir zamanlar odalarından insan fışkıran iki...