ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
ACILARIN SONU YOK MU?
Gezip durdum kentin sokaklarını,
Yüzüne baktığım yok yalnızlığımın!..
Yetim bir çocuğun saçlarını okşadım,
Cennetin kokusu geldi burnuma…
Üstüme gelme hayat, gelme üstüme
Durmadan kapımı çalıyor ecel!..
Hiçbir şey neden yolunda gitmiyor anne?
Çoktan tadı kaçtı, tarihi geçmiş hayatın!..
Bitmiş bir aşk gibiyim baba, bitkinim
De bana: acıların bir sonu yok mu?..
Hızır İrfan Önder
