ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Peri heyecanım var
Korkmam ölümün beni istemesinden
Karanlıkta yol alan kumulları yüzdüren rüzgar
Kıramaz çatıları ay vururken evimden
Dönen başın olsun
Benden bil
Uyuşturulmak insan için…
Getireceğim seni yolun sonuna
Kıskaçlarıma takılacak başka insanlar
Gizli bahçelerde susuz büyürken sarmaşıklar
Göğe çıkıyorum her gece
Bulutlarda oturup
Yaldızlara karıyorum kalbimi
Çatlıyor süsten hamur
Uyumak için çömleğe
Yeniden doğmak için bulgur kazanlarına atılıyorum
Yaşlılık görmeyen düzlemimde
Üçgen başlarına resim yapıyorum
Yine beni sev
Sev ki kötülük uğramasın.
Serpil Tuncer