ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Deniz kıyılarından
Yüksek kaldırımlara
Rüzgarın savurduğu
Garip bir köy çocuğu
Otlaklar arasında
Kaybolurken boyunca
Sevmek kaderindeymiş
Saksıda tomurcuğu
Kararır koca yürek
Kalmaz dile saygınlık
Güneş doğuşu kara
Gün batımı aydınlık
Memleket hasretinde
Sevdalar yarım kalmış
Yüreğinde tek bir aşk
İçinde hiç ölmeyen
Köylü çocuğu kalmış…
Atilla Tuncer