TANRI’NIN ZARİF İRONİSİ KÖR KÜTÜPHANECİ JORGE LUIS BORGES Uzun yıllar Buenos Aires’in bir banliyösünde; sokakları serüvenler vaat eden, görkemli günbatımına doyum olmayan bir banliyöde...
Yağmur yağıyor,
Bir yaprak düştü önüme,
Beyazıt’ta
Bir çınardan koparak.
Bir yaprak,
Umut, umut büyümüş,
Gölge olmuş insanlara,
Mehtapta kuşlarla uyumuş,
Göz kırpmış,
Güngörmüş çınarın gövdesine,
Kalp çizen, isim yazan aşıklara.
Bir yaprak,
Sararmış,
Tüm tazeliğini,
Doğa vermiş, doğa almış,
Tomurcuktan olgunluğa dek
Yemyeşil öyküsünü noktalamış.
Bir yaprak,
Kurumuş dökülmüş,
Topraktan gelmiş, toprağa dönmüş,
Bir varmış, bir yokmuş.
Sami Erdem
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
ÖMÜR SU MİSALİ I Sıradan bir akşam… Sen dördüncü evladın ile akşam yemeğini yedikten, oradan buradan konuştuktan sonra; bir zamanlar odalarından insan fışkıran iki...