ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Gözüm gibi
Koruyordum, kolluyordum seni
Son sarı yaprak,
Olmadı ama…
Var gücünle
Kuru bir dala tutunmuştun.
Direndin çırpınarak
Eylüle, ekime, kasıma…
Diğer yapraklar
Birer ikişer düştü,
Şefkatle kucakladı onları toprak
Aldı koynuna…
Direnişin simgesi,
Ses bayrağımdın,
Yolumu aydınlatan ışığım,
Umudumdun oysa…
Ne olursa olsun dalında kalmalıydın,
Son rüzgâra karşı koyabilseydin
Ah son sarı yaprak,
Düşmeyecektin ayaklarıma!
Harika Ufuk