UZUN BİR ZAMAN ATLAMASINDAN SONRA Yirmi beş yıl önce yazdığım bir şiir düştü aklıma Yosun yeşili gözlerinde ışıltılar eksilmesin demiştim Senin için, öyle ya...
Gözleriniz yanınca yiyeceğiz aşımızı
Sağ dururken bizler
Ayaklarımızı kollayacağız
Diken üstünde
Usturlap in altında
Hissedeceğiz ömrümüzü
Kementle gezeceğiz
Firari kentlerimizin İçinde
Depreşince hayallerimiz
Dağdağasını kuruttuğu zaman gönüller
El ele tutuşunca serkeşler
Yola çıkacağız
Kerametimizi oluşumuzdan ibaret
Sanıncaya kadar
Dinelecek yer aramayacağız
Var olduğumuz kayrasını
Gözlerimizdeki yaşlara yar
Eyleyene dek
Kursağımızdan
Hiç bir karganın lokmasını geçirmeyeceğiz
Ziya Kementligezen