NOKTA yüzün başka bir ülkenin rüzgârı uğrak yerinden kanıyor yaramız sensiz bir damla düşmez yere aynı tekneden geçirdik ekmek yaptığımız hamuru sabah olunca...
Ölüm gibi
Üstüme çöküyor akşam!
Bende hiç bitmeyen zaman
Sende ne çabuk bitiyor…
Sinemi hüzün sardı
Ne mutluluk kaldı ne ümit
Ben metruk bir istasyonum
Sen y/etkin…
İsteme benden, isteme!
Gün görmemiş sevdamı!
Ben Arafat’a vurgunum
Sen Olimpos’a vurgunsun!..
Hayat hiç adil değil
Kimini güldürür kimini ağlatır!
Ben ikna odalarında solmuş gülüm
Sen gülistanda ötmüş bülbülsün…
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
