ÖRTÜ Nehrin öte yamacında Eşsiz çiçekler boyun büker… Ayaklarımı dağlayan buz denizler Yolunmuş bir dal Mıhlanarak kalakalmış izlenceler Kendilerine yol kurmuş taşlık geçitler…...
Dedim: Karşıya bak
Ne görüyorsun?
Dedi: “Kızıla boyanmış ufuk
Bulut oyunları, mahşeri kalabalık”
Dedim: Bunlar bizimkiler
Sanki hepsi tanıdık.
Dedi: Sus duyacaklar
Bizi de götürecekler.”
Dedim: Ölümden gayri ne var ki?
Dedi: “Olur mu sen varsın, ben varım”
Dedim: Sen varsın, ben varım da
Dut ağacında iki hüthüt,
Kuştan ziyade
Firari.
Suspus karanlığa.
İsmail Türkdoğan
