KAPININ ARDINDAKİ GÖZLER Benim annem, bazı şeyleri anlatırken sesini hafif kısar, sanki kelimelerin içinden biri çıkıp onu duyacakmış gibi temkinli konuşur. O gün de...
GÜN IŞIĞI
Hep aynı hikâyede anlatılan bir hiç değilim
Umurumda değil akrebin görünmeyen öfkesi
Orada, ona cehennemine gitme zamanı dedim
Tetiği çekmeden önce
Uzun sürmüş yanardağ patlaması sustu
Gözyaşı dökülmedi hiç
Ben, orada, martılara seslendim
Düş evreninde değilsiniz dedim
Kapısı ve penceresi olmayan odalarda yaşayan
Son zalimi öldürdüm yer kabuğu üzerindeki
Mahpusluğunuz bitti, özgürce uçabilirsiniz
Kimse geriye dönüp bakmadı hiç
Hasan Çelikkol
