ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
-Dİ’Lİ SONSUZ ZAMAN SAADETLERİ
ki senin hediyendi
hediye edilerek bereketleniyordu
sen en az iki çocuğu sevindiriyordun
gıyabında mutluluk filizleri topluyordum
ben bu hâlsizliğimle,..
ki ıssız ayazda yüklüydü
damar uçlarına dek
sen Şubat’lı bi’ adamı sevindiriyordun
sesini dinliyordu çünkü
gevher bahar cemresiydi çünkü sesin
zemheri bayramı derlerdi duysalar
duyabilselerdi içimin coşkusuna
onunla ısınıyordum kış ortasında
ben bu hâlsizliğimle,..
nur topluyordu bulutlar
yağmura oluyordu adın
adın doksan dokuz içinde bir kutlu
içime içime yağıyordu hep
şifa sözlerin bozkır gönlümde
hezaren çiçeği utku
kırlarca kokulu
sağanak sağanak çiseliyordun
damla damla ellerinle
ıslanıyordum sevilmekle ebedî
öksüz çocuk rüyası gibi şen
Halis Tamkoç