SÜSLÜ ARİF VARDI BİR ZAMANLAR

Önce onun büyüsü girerdi sokağa

Sonra motor gürültüsü

Daha sonra meşin ceketi ve işlemeli çizmesi

Ardından Harley Davidson’uyla

İnletirdi ortalığı dev bir adam

Bilirdik, işte “Süslü Arif” gelmişti!

O hepimizin ulaşılmaz sevgilisi

Toplanırdı çocuklar, ağzı kulaklarında

Yanık tenli bu babacanı seyretmeye

Keyifle okşardı kafamızı,

Şeker de verirdi ara sıra Arif abi

Gururlanırdı harika aracıyla

Biz yaramazlar ayırmadan gözleri,

İncelerdik koca motosikleti

Pırıl pırıl kara bir ejderha sanki.

Bir sabah Arif abi “atla arkama ufaklık” dedi

Uçuyorduk sanki bulutlara

Başım dönüyordu heyecandan

Çocuk mutluluğu böyle olmalıydı

Bir gün dünyamız karardı, duyduk ki

Süslü Arif bilinmezlere taşınmış

Kendi gitti izi kaldı gönüllerde

Ben de derim ki;

Ruhunuzda bir Süslü Arif,

Altında bir Harley Davidson’la, hep yaşasın…

Fazıl Alasya