TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
OCAĞINA DÜŞTÜN MÜ HİÇLİĞİN?
Sen hiç
Düştün mü Yusuf’un kuyusuna?
Çentik attın mı gurbet akşamlarına?
Sen hiç
Omuzladın mı yalnızlığını?
İçli içli ağladın mı geceleri?
Sen hiç
Nanik yaptın mı ayrılığa?
Yâr gibi bekledin mi ölümü?
Sen hiç
Susuz kaldın mı Kerbelâ’da?
İsyan ettin mi zalimlere?
Sen hiç
Yolunu kaybettin mi?
Ocağına düştün mü hiçliğin?
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...