TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
SUSSAM DA KİRLENİYORUM KONUŞSAM DA!
Cam kesiği gibi anılarım
Hayata uzağım ölüme yakın.
Baharın saçlarında şımarsın ellerim
Kalbime hazan gelmeden!
Ne çarmıhtan kurtarabildim ruhumu
Ne giyotinden başımı…
Sıradan bir yaşama mahkûmum
Silinip gideceğim dünyadan!
Bana güzel yüzünü göstermiyor hayat
Yaralarım kabuk bağlayamıyor
Hiç dinmiyor dertlerim, acılarım
Cehennemde yaşıyorum cehennemde!
Ne yapsam boş ne yapsam faydasız
Sussam da kirleniyorum konuşsam da!..
Hızır İrfan Önder
