KAYIP İNSANLIK

Ömrün tufan günleri yitik sessiz

Sevinçler kayıp suskun adressiz beyaz ölüm

Yaşam yanık ot kuyusu nefessiz

Sesleniyor içine herkes duyan yok

Kendi sözcük kuyusunda kayıp insanlık

Anlamı ağır cümlelerin

Üst üste noktalar kırgın

Soru işaretleri şaşkın

Bir bilinmeze gömülmüş anlam

Sise bürünmüş hayaletler toplamı yaşam

Çürümüş bulanık su

Balık ağı şu hayat

Tutuklu mahpus yaşamak

İlk yaz bulutlarında yıkanıyor bir çocuk

Süpürüyor sevgisizliği

Bakışı barış küreği umut

Çaresiz yüreği mülteci bir kadın

Ötesinden tellerin bakıyor çocukluğuna

Karanlığa yenilmeyen bir sığınmacı sabrıyla

Tüm insanlığın yükü sırtında

Bekliyor Sevgi günlerini

Uyuyakalıyor sonra gece üzerinde yıldızları

Güneşin peşine düşmeli bulutlar gelip geçici

Sıyrılıp gölgelerden ağaçlar ve karıncalar misali

Gömülmeli toprağa

Kızartmalı yeniden solgun ömürleri kızartmalı sevinçleri

Sürmeli güne…

Sevgi Erol Öçal