ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
ŞAHİT
Yüreğim inkılâbın eşiğinde sevgilim
Senden gelen bu yola seni adadım
Ben aşkın esiri değil aşkının eseriyim
Bir sabah uyandığımda seni bulamazsam
Bilki ölmüşüm!
Sensizliğin girdap dolu gecelerinde
Kaybolmayı dilerken
Hüzün rüzgârları şahidim
Kalbimde açan çiçekler solmadan
Kırılmasın diye gönlümün kanadında
Sesimi yastığına işledim
Kuşlar şahidim
Yokluğumu yokluğundan tanırım
Ne olur bir sesle gel
Kıskansın gökyüzü yokluğumuzu
Kalbimde solan bir çiçek
Adını ayağa kaldırsın
Say ki ruhum ruhuna çekilmiş
Aşkına şahit su gibi…
Sena Alboğa
