BİRDEN ÇOK, İKİDEN AZ İşten çıktı. Yorgun bir şekilde eve dönüyordu. İşyeri ile evinin arası yürüyerek yaklaşık on beş dakikaydı. Otobüse binmedi. Selen, yirmi...
GÖZLERİNE BAKMADAN UYUYAMAM
Şimdi boşluğa vuran rüzgârın fısıltısı var geldiğin yerden
Ne tuhaf, ben büyüyerek öğreniyorum uçurumdaki
En güzel dağ lalesinin büyüsünü
Bir bulut kucaklıyor soyunarak
Elimden tutuyor açılıp kapanırken gökyüzü
Unuttuğum bir rüya var şimdi, uyanmam için
Sessizliğin ortasında ıslak dudakların değmeli
Yağmur yağarken ayrılığının üstüne
Korkma herkes görsün öpüştüğümüzü
Öp beni, umudu öper gibi
Kumun altına sakladığın rüyandaki gibi öp
Sahici anılarını fısıldarken kulağıma
İlkbaharı karşılar gibi öp
Bilirsin, gözlerine bakmadan uyuyamam
Hasan Çelikkol
