ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
KALBİ DURUR KENTLERİN!
Yazı muştulayan Mayıs’ı uğurluyorum
Gökyüzü tutuştu tutuşacak!
-Canımı yakıyor Temmuz güneşi!..
Her yaz
Doğanın kirletilmesinden korkuyorum
Denizlerin, göllerin, yarınların…
-Gökyüzü bana kalsın, lekelemeyin!..
“Haziran’da ölmek zor”
Temmuz’da yaşamak!..
-Sonbahara taşır mı beni Ağustos?
Yaz bitti mi kalbi durur kentlerin
Ağaçlar üşür sokaklar ağlar!..
-Alıp basımı giderim…
Hızır İrfan Önder
