KARAKUŞLARIN GÖLGESİNDE: BİR UYANIŞIN ÖYKÜSÜ O sabah gökyüzü sisli, gri bulutlarla kaplıydı. Antakya’nın üzerine çöken bu kurşuni ağırlık, sanki olacakların habercisiydi. Şehrin üzerinde süzülen...
KALBİ DURUR KENTLERİN!
Yazı muştulayan Mayıs’ı uğurluyorum
Gökyüzü tutuştu tutuşacak!
-Canımı yakıyor Temmuz güneşi!..
Her yaz
Doğanın kirletilmesinden korkuyorum
Denizlerin, göllerin, yarınların…
-Gökyüzü bana kalsın, lekelemeyin!..
“Haziran’da ölmek zor”
Temmuz’da yaşamak!..
-Sonbahara taşır mı beni Ağustos?
Yaz bitti mi kalbi durur kentlerin
Ağaçlar üşür sokaklar ağlar!..
-Alıp basımı giderim…
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
YÜREĞİM SÖZ DİNLEMİYOR Yalnızım her zaman olduğum gibi. Yunus Emre Devlet Hastanesi’nin tek kişilik ve küçücük 413 nolu odasındayım. Bu odaya yolculuğum, hemşirelerin, refakatçinizin...
KENDİLİĞİNDENLİK/ÇETREFİLLİ SUNAK Buzdan kalplerin çözüldüğü hikâyede İki devasa dağın arasındaki boşlukta Arzular ve gülen yüz görünümlü koloniler yankılanıyor anne Havada kuşkanadı istiyor özgürlük heykeli...