ÇARE YOK

mutluluğum dağlar kadar büyük

sıkıntılarım su buharı olsa derim

aydınlık bir günün güneşli sabahında

özgürce uçan kuşlara özenirim

yanık bir şairin sazından dökülen türkü

anlatmaz ki bende olan beni

dalgalı deniz kıyısında bekler dururum

er geç gelecek barış kayığını

sokak lambasının aydınlığı aydınlatır

gecenin öksüz yalnızlığını

evler tasalı, dağınık, yorgun

yoksulluğun kamçısı uslarda

ölüm gelir aklıma

yaşanmışlığın acı sonu

döner dururum yatakta

düşlerim kabus yorgunu

kızar dururum bende ki bene

çare yoktur bilirim

zamanın erittiği

yaşam sürecine…

Gülümser Öğütçü