ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
GÖKYÜZÜNDE YÜRÜYORUM
gökyüzünde yürüyorum kırışık bir denizin düşsüz dalgalarıyla
ürkek çocukluğumun çizik suskunluğuna
sevinçlerim kar tanesi eriyor
toprak damlı evlerin yalnızlığında
savruk sessizliğim Arnavut kaldırımlı sokağın çığlıklarında
paslı bir güneş yağıyor
ahşap çerçevelerin ıslak aralığına
siyah gecelerde yıldızlar kayıyor
tütmeyen bacaların kuytu ayazına
gökkuşağı oluyorum aysız karanlığın gri sabahlarına
gökyüzünde yürüyorum kırışık bir deniz uçuyor kuş kanadında
ayın soğuk gölgeleri güneşsiz yüzümde
sallanıyor yeryüzü masum çocukluğumda
Sevgi Erol Öçal
