Gülümsüyorsam

Gecenin içinden geri döndüğümdendir, sabaha karşı

Bağışlanmış boşluğun yansımasında

Unutmadığımdandır rüzgârının sesini

Hafızamdan yitip gitmedi hâlâ, pencerenden

El sallarken görüyordum seni

Gözlerine hayran, bırakmıştım uyuşturup yalnızlığı

Uyanmıştım uykudan sonbaharın koynunda

Ki yaşamak istemiyordum kör

Susuz ve nefessiz, sensiz bir boşlukta

Yağmurlar dindiğinde

Sirenlerin büyüsüne kapılma demiştin

Unutulmuş masallarda giderken

Denizin yarı balık kadınlarına, söz ver

Duysam da duymazdan gelirim demiştim seslerine

Söz, sadece fısıltın olacak kulaklarımda

Rüzgâr getirecek kokunu

Sonrası hiç durmadan baktığım Odysseus’un aynası

Hasan Çelikkol