DUDAKLARINDAKİ SATIR

Karakterine bozuk bir nota girmiş

Akortsuz her günün

Doğru yol kesilmiş saçlarından

Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında

Ölümcül hatalar giyinmişsin

Uyuşuk yarınlar…

Zayıf ellerinle hangi karanlığı yakaladın

Sana kanat çırpanlar senin yıldızın değil

Odada bir aşağı bir yukarı yürüyen uykun değil

Yanlış putlar sıçramış ruhuna

Bir deri bir kemik kalan gevezeliklerin

Gittikçe aptallaşır zavallı dilinde

Seni duymuyorum

(Kimliğini başkasından öğreniyor aklı şaşmış)

Başımı dumanlı dağ eyledin…

Yüksek sesle kendi kendine

Canlandıramazsın hayatı

Başka bir kartalın tünediği kayaya konamazsın

Bu neyin tavanı ite kaka günler hanımefendisi?

Egon boyundan büyük

Sen eskiden de yanlış b-akardın

Yolunu değiştiren sensin

Zehirli kalp atışlarının önünde uyanmayan sen

Özden yoksun kaybolmuşluğunun

Hamurunu başkasının eliyle yoğuran sen!

Ev utanıyor perişanlığından

Ev tepetaklak

Eskisi gibi sevmiyor ikimizi de

Hâlâ gücün kaldıysa ‘araç’ olmaya

Kimmiş bu övdüğün diğer insanlar?

Kahkahaların başkasında parçalanmış

Açılmıyor yüzünün perdeleri

Felaket kalsın kendi yükseğinde

Pişmanlıklarla ödeyeceksin aradaki farkı

Rıdvan Yıldız