RÜYALARIN DA KENDİ HAYATLARI VAR İçimdeki genişlikler kayboldu Paslı bir demir parçası gibi Başımdan geçen şeyler eskiden de Sustum, kimseyi bulamadım, kendime katlandım ...
DUMAN AĞAÇLARI*
Tünel bitti, göründü
Carrà’nın duman ağaçları.
Bulutlar nasıl oluşur,
gözlemelisin:
birikip kararmalarını,
ne zaman yağacaklarını
dolu dolu hissetmelisin
ilk damla düşmeden önce
diline.
Bir tünel daha; girildi içine
raylar çığlık çığlığa uzatıyor
köhne trenin yolunu
üstündeki kara kuşlar
neden uçup kaçamıyor
ülke uçuruma giderken?
Bu tüneller de bizim,
oğlan bizim, kız bizim.
Yine biz düzelteceğiz
eğrilmiş rayları,
biz onaracağız bozulmuş traversleri.
Tünelleri gündüz gün,
gece ay ışığıyla dolduracak olan biziz.
Uçurum yamacında
tutunacak dallar bitiren de biziz.
Kara kuşlara
mavi gökyüzleri sunacak olan da.
Duman ağaçları
çiçek açacaktır elbette.
* Duman Ağaçları: Fütürist İtalyan ressam
Carra’nın bir tablosundaki tasvir
Uğur Olgar
