SERÇE BAŞI Bağın sonunda, ağaçların yan yana dizildiği yerde, ağaçların ucu sallanıyor, rüzgâr esiyordu. Rüzgâr soğuktu… Adil dikenli tellere bastı, teller esnedi. Geçtiler. Gidip...
HEP SAVAŞ DEĞİL, BİR KERE DE AŞK VE SEVGİ KAZANSIN
Nedir bu göklerin hâli
Kara bulutların ardına saklanıp
Sevinçleri gözyaşına çeviren
Nefret yüklü bombalar
Masum çocuklar üstüne
Bu ne korkunç cezadır
Söyle bana insanlık
Hep savaş mı kazanacak?
Sayamadım sayısını acıların
Görürken toprağa düşen canları
Kalemim ve şiirler yoruldu
Şahit olmaktan bu hain katliama
Zeytin dalına küstü güvercinler
Söyle bana insanoğlu
Hep savaş mı kazanacak?
Bitsin artık zift dolu istekler
Aç gözleri doyurmak için
Üstü de altı da yeter dünyanın
Koy teraziye ve dön de bak
Aşk mı ağır basar, savaş mı
Karar vermelisin insanoğlu:
Hep savaş değil,
Bir kere de “Aşk ve Sevgi Kazansın!”
Fazıl Alasya
