TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
Deniz kıyılarından
Yüksek kaldırımlara
Rüzgarın savurduğu
Garip bir köy çocuğu
Otlaklar arasında
Kaybolurken boyunca
Sevmek kaderindeymiş
Saksıda tomurcuğu
Kararır koca yürek
Kalmaz dile saygınlık
Güneş doğuşu kara
Gün batımı aydınlık
Memleket hasretinde
Sevdalar yarım kalmış
Yüreğinde tek bir aşk
İçinde hiç ölmeyen
Köylü çocuğu kalmış…
Atilla Tuncer
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...