KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
Şiir yazdırmaz her yalan.
Mürekkep yazar,
Günü yazarken gördüm,
Baudelaire’in şaraba sevdasını
Seni yazarken gördüm.
Geceye bağırırken
Mumu akarken gördüm.
Tan yeri ile gülü
Seni affetmediğimde gördüm.
Yedi kat cehennemi
Seni ağlarken gördüm.
Bahadır Çalışır
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DÖRTNALA Kıyıları döven dalgalar Derinlerden bir dehlizden akıp nehirlere Karışsa denizlere Öyle ağır ki her şey Vahadaki çiçek yalnızlığı Mavi göğün altında Üşüten karlı...
VE HER ÇOCUK BİR ŞİİRDİR RÜZGÂRLA Bir bankta oturur yaşlı bir kadın, Görür çocuğu, gülümser ardından. “Elinde balon, gözünde ışık, Ne çok benzerdi ben...