limanda kızıl bir akşam

Bir hayvan gibi soluyup
Bir hayvan gibi saklayarak azı dişlerimde cesareti 
Henüz dumanı bile soğumamış
Geçip giden gemilerin boşluklarında bir keder gibi:
“Bu deniz neden yaralıdır?”, diyorum.
Derinden bir ses yetişiyor kulağıma ;
“Hiç hor görmedim ben bu gidenleri” diyor 
“Göğsümdeki şu yarık, şu derin çizgi şakaklarımda 
Ve elbette siz, eey kıyılarımda sebepsiz ağlayanlar 
Gidenlerin emanetisiniz bana…” 

Burak Nefesoğlu