ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Renklerin içinde unuttum gözlerini
Lekelenmiş kalbin aşktan bi haber
Bir ışık belirdi gözlerinde
Anladım bu bir hayal
Rüyalar gördüm iç içe
Kim Mecnun, kim Leyla giden neydi söyle
Umutsuzluk ummanda bir maviyse eğer
Solgun dudaklarında beliren ölüm mü böyle?
Rıhtımı dinliyorum sessiz
Birazdan pusu düşecek çimenlere
Hep gitmek, gitmek ister yüreğim
Yazdan kalma kır çiçeklerinin köklerine
Asumanda başıboş gezinen uçurtma
Yüreğimi alır mısın?
Camın buğusuna çizsem resmini
Erimeden kalır mısın?
Özlemlerin olmadığı yere götür beni
Kapadım sözcüklerimi
Deniz Saygın