GÖZLERİNE BAKMADAN UYUYAMAM Şimdi boşluğa vuran rüzgârın fısıltısı var geldiğin yerden Ne tuhaf, ben büyüyerek öğreniyorum uçurumdaki En güzel dağ lalesinin büyüsünü Bir bulut...
Ayaz yemiş yüreğimle
Bu seni son görüşüm,
Son sevişim olacak
Kendime dost edindim
Soğuk yalnızlıkları…
Son bakışın gözümde
Ebedi canlanacak
Kalmayacak içimde
Nefsime uyduklarım
Ne bana söylenenler,
Ne senden duyduklarım
Hayalimdeki bahar.
Hep hayalde kalacak,
Hayal benim, aşk benim
Sen, Sen diye ölürken
Sen,
Belki de ellerin.
Atilla Tuncer
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
BİRDEN ÇOK, İKİDEN AZ İşten çıktı. Yorgun bir şekilde eve dönüyordu. İşyeri ile evinin arası yürüyerek yaklaşık on beş dakikaydı. Otobüse binmedi. Selen, yirmi...
DERİN YAZAR SERPİL TUNCER “Edebiyatla uğraşmak dik bir yamacı tırmanmaya benziyor. Tırmanıyor ama bir türlü zirveyi göremiyorsunuz.” Serpil Tuncer Yayımladığı ERİK AĞACI Kültür ve...