TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
Ayaz yemiş yüreğimle
Bu seni son görüşüm,
Son sevişim olacak
Kendime dost edindim
Soğuk yalnızlıkları…
Son bakışın gözümde
Ebedi canlanacak
Kalmayacak içimde
Nefsime uyduklarım
Ne bana söylenenler,
Ne senden duyduklarım
Hayalimdeki bahar.
Hep hayalde kalacak,
Hayal benim, aşk benim
Sen, Sen diye ölürken
Sen,
Belki de ellerin.
Atilla Tuncer
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...