TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
Deprem yaşamışım,
Umutlarım hedef tahtası,
Kurşun yarası düşlerim!
Ölüm Demokles’ in kılıcı,
Tepemde gel-gitler,
Duygularım harman yeri,
Göçebe miymiş yüreğimdeki aşk?
İçimdeki boşlukta
Şafağı örüyor örümcek
Katran karası kaderime inat,
Gökkuşağı oluşturmuş rengârenk!
Harika Ufuk
