NOKTA yüzün başka bir ülkenin rüzgârı uğrak yerinden kanıyor yaramız sensiz bir damla düşmez yere aynı tekneden geçirdik ekmek yaptığımız hamuru sabah olunca...
Taze çekilmiş kahve kokusu
-Nereden geliyor böyle?
Çarşıda cümbüş kalabalık
Beynimi inletiyor
Geçiyorlar çok yakınımdan
Bir daha göremeyeceğim insanlar
Dostum, kardeşim, annem, babam
Kilometrelerce uzakta
İzliyorum arabaları
İlişiyor gözüme
Gri, sevimli eski bir araba
Anımsıyorum yolculukları
Çok uzaktayım; ama yakın
Kim bilir nerede cereyan ediyor
Hayatım, bir orada bir burada
Gezip duruyor hülyalarım
Sormayın: “Kim, nerede,
Ne yapmış?
Bilemem hâllerini
Derdimle hem hâlim
Bir bebek ağlıyor
Kulağımın dibinde
Ulaşamıyorum, susturamıyorum
Elimden gelmiyor bir şey
Sabriye Aytaç Tüzüner
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
