DÜNYA NAMAZI

Ölüm sonrası biriken telaş mı ne bu?

Bilmediği için uyanmaktan korkan kısrak

Masum olmadığını anladı nefsani bedeni

Çocuk olsaydı korkmayacaktı uyanmaktan

Dünyayı yuvarlayıp metrobüse sığdırsan

Şu anlatılırdı herhalde, mahşere adam toplanıyor,

Bir de garibanın yüzünde büyüyen pekiyi almış yaradan

Sevmek mi kolay unutmak mı? Çiçekleri…

Adınla başlar her şey, bir de çiçeğin koynunda beslediği tombul arılar

Karanlığı önüne koydular şimdi

Hep sen ve sana benzeyen şeyler

Keşkeyle başlayan vesvese dünyalarına hikâye topluyor her gafil adayı

Ellerinde dua kokusu kalmış Habeş güzeli gibi

Şimdi anlayacak çocuklar ölmeden önce nasıl ölürmüş evliyalar.

On yıl koklasa bir dergâhın sohbetinde yıldızları

İnanmadan ağlamayacaktı eşkıyalar

Ali İhsan Tarman