MİRÂCIN SIZISI Kanadı kırık bir kuş misali sinem, Çırpındıkça can atar özgürlük dalına. Gökyüzü seslenir, duyulur derinden; Bu son mirâcın öyküsü, Göğsümde dalgalanan al...
Solmuş bir gül mü desem
Yoksa karanfil mi dudaklarına?
Ne kendine yâr artık ne bana!..
Metruk bir istasyon gibi duran gözlerin
Bil ki hüznümün mabedi oldular,
Bazen de sığınağım!..
Bakışlarını gizlemeye çalışman nafile
Bilirim gizlediğin mahcubiyetini
El-göz değmemiş çiçek gibisin…
-Âh! Kahrolası dünya gailesi
Zehrettin bize hayatı!..
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AÇIK PENCERE Boynu kıldan ince bir kadın sevdim bir eylül akşamı. Bakınca uzaktan ona kendimi görüyordum. Yakınıma koydukları saksağanlar bir caz kulübü giriş bileti...
