KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
Solmuş bir gül mü desem
Yoksa karanfil mi dudaklarına?
Ne kendine yâr artık ne bana!..
Metruk bir istasyon gibi duran gözlerin
Bil ki hüznümün mabedi oldular,
Bazen de sığınağım!..
Bakışlarını gizlemeye çalışman nafile
Bilirim gizlediğin mahcubiyetini
El-göz değmemiş çiçek gibisin…
-Âh! Kahrolası dünya gailesi
Zehrettin bize hayatı!..
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
SAHAF Şairini arayan bir şiirle karşılaştım, tozlu raflarda unutulmuş bir kitabın sayfalarını karıştırırken. Altında hiç kimsenin adının yazılı olmadığı şiirlerle dolu, kalın, mavi, bez...
