MELANKOLİK MAVİ Parmaklarımız her buluştuğunda, örselenen kalbinin izlerini bırakırdın ölmüş bir ağacın yüzüne. Hayatın boşunalığına, şiirler yamardık birlikte. Ben sana Mavi derdim, sen bana...
Bakışlarımın boşluğa kaydığını söylüyorsunuz. Hâlbuki ben zaten boşluktayım. Düşüyorum, her gün, her gece dağlardan, tepelerden, şehrin içinden, hatta gözünüzden. Tutmuyorsunuz ellerimden.
*******
Boşluk
Ne fotoğraflarda yer verdim ona ne sözlerimde. Onunla ilgili kısımları hep boş bıraktım. Kimi anladı, sustu. Kimisi anlayamadı; sordu da sordu. “Baba” kelimesi geçen boşlukların üstünü bazı sözcüklerle doldurdum da içimde bıraktığı boşluğu bir türlü dolduramadım.
Elmas Tunç
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
BİRİKİNTİLER Belki birkaç gün önce başlamışımdır. Karşı kaldırımdaki su birikintisine değin, düzinece kâğıt uçağı uçurtmamın sene-i devriyesi de olabilir. Kim bilir? Ne zamandır farkında...
ZİHNİMİ KEMİREN DÜŞÜNCELER Kendime oyuncak bir fare aldım ve önüne attım. Sonrası onun değil, benim hikâyem; fakat aklımın bir köşesinde “Acaba şimdi benim hakkımda...