TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
HİCRET
Girdabına kapılmış gidiyorum
“Şimdi”lerle yaşarken
“Yarın”ların ağırlığı
Acı bir limon kabuğu gibi dudaklarımı yakıyor.
İçinde karanlıklar olan ışığın
Dışında talih denilen bir kurgunun oyuncağıyım.
Var ile yok olup, yokta çoğalıp
Başka bir coğrafyaya ve başka bir iklime…
Hicret ediyorum.
Uğur Görmezöz
