TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
UZAĞA DOKUNMAK
Taraksız olmazdı, olmadı da, dağıldım!
Gölgemden tarıyorum hayatın yüzünü
Artık kuş tüyünü çektiler rüyamdan
Hissettim şehrin ölü saçlarını
Hiçbir dala dokunmadan geçiyorum
Günlerimin önünden her gün
Kışları yağmur yağar uzağıma
Uzaktan yürüyorum her mevsime
Süleyman Bozkurt
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...