ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
KAÇMAK
Sarı yaprakların inişi gibi
Gözlerimde hüzün oturuyor
Acı beni parçalıyor
Ve yaralar ısınır
Gaddarlıkla dolu
İçimde kök salan hasret doluyum
Bavulu alıyorum
Kalbimi uzak yerlere bırakıyorum
Gökyüzünün öfkesi yüzümde patlıyor
Gözlerim titriyor
Aklımda tekrar ediyorum
Biri beni gözyaşlarımın izinden bulacak…
Sophia Jamali Soufi
