DÖRTNALA Kıyıları döven dalgalar Derinlerden bir dehlizden akıp nehirlere Karışsa denizlere Öyle ağır ki her şey Vahadaki çiçek yalnızlığı Mavi göğün altında Üşüten karlı...
KAÇMAK
Sarı yaprakların inişi gibi
Gözlerimde hüzün oturuyor
Acı beni parçalıyor
Ve yaralar ısınır
Gaddarlıkla dolu
İçimde kök salan hasret doluyum
Bavulu alıyorum
Kalbimi uzak yerlere bırakıyorum
Gökyüzünün öfkesi yüzümde patlıyor
Gözlerim titriyor
Aklımda tekrar ediyorum
Biri beni gözyaşlarımın izinden bulacak…
Sophia Jamali Soufi
