EYLÜL “Tamam, geliyorum.” diye kapattı telefonu. Vestiyerden mont geçirdi sırtına. Ne saçına baktı ne başına. Üstünde alelade bir kazak, altında mavi bir kot pantolon…...
Aynalarda gizlenen korkuların yansıması
Bir gece sevdiğin ne varsa elinden aldı
Oysa bunca hayal kırıklığı
Seni hiç korkutmadı
Yalnızlık zil sesi gibi yakana yapıştı
Bu ne son buhran ne son hazandı
Aşikâr arkanda iki göz kaldı
Biri ölümü andı biri adını aldı
Hepsi hepsi yanlış yaşanan
Yalnız yazanın bildiği bir masaldı…
Halil Maraş
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
TUZ AĞACI kırık vazonun ışığı vuruyor, tenine mevsim kışa hazırlanıyor yaprakları dökük ağaçların geceleri uyumak için susuyorum hep bakışlarımı kesiyor kuş sesleri ve...
KÜÇÜK PRENS’İN BÜYÜK KAZALARI ANTOİNE DE SAİNT-EXUPÉRY Edebiyat dünyasında öyle eserler vardır ki eser yazıldığı ülkenin sınırlarını aşar, kıtalara ulaşır ve bütün dünyaya mal...