ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
ÖLMEK İÇİN YAŞIYORUM!
Günü çoğaltıyor gülüşün
Düşlerime giriyor bahar
Hayata attığım çentik, ömrüm!..
Ölümü mayalıyorum her akşam
Hayallerim bile derme çatma
Akla kara sevişiyor artık!..
Huysuz muyum? Hayta mıyım? Neyim?
Didişip duruyorum gölgemle
Ölmek için yaşıyorum!..
Hızır İrfan Önder
