ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
ÜŞÜMÜŞ BİR SOKAK
Yere düşen karların
Üşüttüğü bir sokak
Ve sokağın
Orta yerinde
Yine üşümüş siyah bir kedi
Belki siyahlığından girmiştir
Bu şiirin içine
Bakıyorum fotoğrafa derinden
Gözlerim sevdaya
Dair bir şeyler aramada
1954 kışı öyle bir yıl ki
Benden üç yıl önce
Ben doğmamışım
İstanbul’da bir sokak
Yere düşen karların
Üşüttüğü bir sokak
Bazen insan bir fotoğrafa
Bakarken de üşüyor
Aradığı bir sevda varsa
Ve onu göremiyorsa
Ahmet Yılmaz Tuncer
