TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
ÖLEYİM DİYORUM
Yüreğim bu diyarın ülkesinde değil,
Aklım hep gelemediğim o gönlünde.
Ben sende değilim artık;
Fikrim başka memleketlerde.
Başkayım… Eskisi gibi olmak çok yordu.
Gurbetteyim; aklım, bir demet papatya gibi, hasret kokar oldu.
Firardayım; bildiğim doğrular yalan oldu.
Artık bucaksızım… Öleyim diyorum.
Memleketim, gurbetim, hasretim ve firarım bir nihayete ersin.
Çıkamıyorum bu düzlükten.
Bilirim ki, sonsuzluk huzurunu bozar bu gidiş…
Rabia Bahçeci
